Overleven

Wanneer ‘leven’ door de gevolgen van misbruik of verwaarlozing verschuift naar ‘overleven’ dan is er verscheurdheid gekomen in wie jij bent. Je zult je in veel onderstaande uitspraken herkennen.

-Ik leef in twee delen: een bevroren deel en een overlevers-deel in mij.
-Mijn lichaam geeft altijd wisselende klachten aan.
-Zelfvertrouwen daar verlang ik naar, maar assertief zijn maakt mij ook angstig en onzeker.
-Vaak voel ik mij onveilig en altijd wat angstig; of ik voel helemaal niets.
-Je hebt het gevoel dat je in een film speelt, waar je een figurant bent in je eigen leven.
-Mijn persoonlijke behoeften lijken niet goed bereikbaar. Met regelmaat voel ik mij leeg en bodemloos; alsof ik in de leegte kan verdwijnen.
-Er werkelijk helemaal zijn is moeilijk voor mij, er is een verstoord contact tussen mijn lichaam en hoofd.
-Ik kan lang niet alles zeggen wat ik voel, al zou ik het willen: soms weet ik helemaal niet wat ik voel.
-Doordat ik leef met een geheim, kent niemand mij werkelijk.
-Wanneer niemand mij werkelijk kent, besta ik dan wel echt?
-Soms raak ik bevangen door gevoel van schaamte en schuld maar ook door agressie en verwarring.
-Ondanks dat ik best een sociaal- en maatschappelijk leven heb, voel ik mij geïsoleerd, anders, soms eenzaam en somber.
-Ik voel mij een sociale uitzondering, persoonlijk contact met anderen is lastig; want wie ben ik?
-Ik ben het meest ontspannen en mezelf wanneer ik alleen ben en mijn eigen gang kan gaan.